O Alfolí (século XVIII) - (C) CRTVG
Edificio barroco do século XVIII, destinado á almacenaxe de sal, tabaco, xofre...
Testemuña da importancia de Pontecesures na época ao ser o único porto habilitado para a descarga de sal desde 1467. En 1990 sofre o incendio que destrúe todo o interior. Conserva na fachada o escudo borbónico e o seguinte texto: “LOS ALMACENES DE LA RENTA DEL TAVACO CONSTRUIDOS EN EL AÑO DE MDCCVC REINANDO EL SEÑOR DN CARLOS IV".
O Coche de Pedra
En 1985 inaugúrase o monumento conmemorativo O coche de pedra, unha réplica do primeiro coche a gasolina que circulou por Galicia, un Renault Freder. Manuel Castelo representa, labrado en granito, aquel que fora exposto na primeira e segunda edicións da Feira do Automóbil de Ocasión sobre un pedestal de ladrillos.
Da man da xente do lugar, representada por Eugenio Escuredo Lastra e Salvador Sierra Trasande, Pontecesures foi, en 1925, a primeira localidade española en organizar unha feira de automóbiles de ocasión, tomando como exemplo a de Leipzig, en Alemaña, unha das máis importantes da época a nivel mundial.
Ata ese momento todas as realizadas en España eran mostras de vehículos novos. A raíz do éxito da feira organizáronse outras similares en 1926, 1950 e 1954.
Capela de San Xulián
Capela románica feita construír polo Bispo Xelmírez, cunha remodelación no 1918 na que se atoparon restos romanos, que foron catalogados polo Museo Provincial de Pontevedra.
A Ponte (século I)
Construída no século I, con remodelacións posteriores (a máis importante deseñada polo Mestre Mateo no século XII). Consta de dez arcos sobre o río Ulla e une as provincias de Pontevedra e A Coruña.
Cruceiro do Porto (século XX)
Cruceiro do século XX que se atopa na Praza dos Valeiros, no lugar de Porto.
Fito Xacobeo
Inaugurado o 21 de agosto de 1966 con motivo da Ruta Fluvial Xacobea a través do Río Ulla.
Cruceiro das Carreiras (1747)
Data do ano 1747. No nacente figura a imaxe da Raiña dos Anxos, patrona do lugar.
Cruceiro de San Xulián (século XIV)
Cruceiro do século XIV que pertenceu á desaparecida capela de San Lázaro. Cabe sinalar que a capela formaba parte da Malatería ou Hospital de Leprosos, tamén chamado Obra Pía de San Lázaro.
